Następny mecz:  Barcelona  -  Tottenham     ·  Niedziela, 29 lipca 05:00  ·  Presezon   ·  Kolejne mecze   ·  Terminarz

Joan Gamper Haessing

Retrato de Joan Gamper1908-1909, 1910-1913, 1917-1919, 1921-1923 oraz 1924-1925

Hans-Max Gamper Haessing urodził się dnia 22-ego listopada 1877 roku w Winterthur, mieście położonym na północy Szwajcarii. Był najstarszym synem, trzecim z pięciorga potomstwa Augusta i Rosiny Emmy Gamper. Matka Hansa zmarła na tuberkulozę, gdy miał on zaledwie 8 lat, zaś jego ojciec podjął decyzję o przeprowadzce do Zurychu.

W młodości Hans Gamper był zapalonym kolarzem i biegaczem. Jednak w czasie swojego życia ukochał wiele innych dziedzin sportowych, poza piłką nożną trenował również rugby, tenis i golf. W ojczyźnie najbardziej znany był jako piłkarz. Zasłynął jako kapitan FC Basel, potem aby spróbować czegoś nowego, grał również w FC Excelsior Zurych oraz FC Zurych. Jednak już w roku 1897 po otrzymaniu posady w Lyonie, przeniósł się do Francji, gdzie grał w rugby dla drużyny Athletique Union.

Rok później Hans Gamper wybrał się do Hiszpanii, by odwiedzić swego wuja, Emila Gaisserta, który mieszkał w Barcelonie. Hans odwiedził swojego krewnego w drodze do Afryki, gdzie miał pomóc założyć kilka firm produkujących cukier, jednak zakochał się w stolicy Katalonii do szaleństwa i namawiany przez wujka, postanowił zostać. Po jakimś czasie nauczył się płynnie mówić w języku katalońskim i zmienił imię na bardziej hiszpańskie - od tego okresu znany był również jako Joan Gamper. W tak zwanym międzyczasie pracował między innymi w firmie kolejowej, a także jako redaktor kolumny sportowej w gazetach... szwajcarskich. Dołączył również do Szwajcarskiego Kościoła Ewangelickiego i z miejscowymi protestantami grał w piłkę w amatorskim klubiku z dystryktu Sant Gervasi. Kolejnym jego zajęciem była pomoc w publikacji hiszpańskiego magazynu "Los Deports" W latach 1899-1903 w barwach FC Barcelony rozegrał 48 spotkań i strzelił... przeszło 100 goli. W sezonie 1900-01 był członkiem klubu, gdy ten zdobył pierwsze trofeum w historii, "Copa Macaya", czyli pierwowzór Mistrzostwa Katalonii. W 1902 roku Barça z Gamperem w składzie zagrała w finale Pucharu Króla, przegranym z Vizcayą Bilbao 1-2. Ale do rzeczy.

22-ego października 1899 roku Gamper zamieścił w "Los Deports" informację o chęci założenia klubu piłkarskiego z prawdziwego zdarzenia, a że w Hiszpanii otoczony był ludźmi o podobnej pasji - nie do końca jeszcze znanym sporcie, jakim była piłka nożna, nie pozostało to bez echa. W końcu stało się. Jeszcze w tym samym roku, 28. listopada, powstaje klub piłkarski o nazwie Barcelona Football Club. Marzenie Gampera zrealizowało się w stu procentach i choć początkowo nie chciał zostać prezydentem klubu, objął ten urząd w roku 1908. Pierwsza kadencja Joana Gampera zaczęła się po rezygnacji ze stanowiska Vicença Reiga, który rządził klubem przez zaledwie 22 dni. Sytuacja klubu była dramatyczna pod wieloma względami. Brakowało pieniędzy, piłkarze nie chcieli grać, społeczność Barcelony nie przychodziła na mecze. Barça była niesamowicie blisko upadku... Wtedy, na zebraniu klubu, ciszę przerwał jeden z piłkarzy klubu, nazwiskiem Wallace. Rzekł on: "... Czy naprawdę nie ma nikogo odważnego na tyle, żeby spróbować uratować klub. Jeśli ktoś się znajdzie, może liczyć na pełne poparcie graczy." Na mowę piłkarza bez chwili wahania zareagował Hans Gamper: "FC Barcelona nie może umrzeć i nie umrze! Jeżeli nikt mnie nie poprze, wezmę całą odpowiedzialność za klub na siebie. Mam pewność, że będę miał wsparcie tych ludzi, którzy byli ze mną, kiedy futbol uważano za głupotę i dziwactwo. Pragnę zapomnieć o błędach, przez które oddaliłem się od klubu i mam zamiar walczyć o odzyskanie świetności klubu. Jeśli ktoś się ze mną zgadza, niech mówi."

Ta burzliwa wypowiedź Gampera podniosła wszystkich na duchu. Zaczęto wierzyć w odbudowę klubu. Joan sprowadził z powrotem byłych członków klubu, w liczbie przeszło dwustu. W sezonie 1908-09 klub rządzony przez Gampera zdobył kolejne Mistrzostwo Katalonii. Ostatnim osiągnięciem Szwajcara za czasów pierwszej kadencji było odkupienie terenów od firmy Carrer Indústria i budowa własnego stadionu.

W sumie Joan Gamper sprawował urząd prezydenta Blaugrany przez pięć kadencji. Były to lata: 1908-1909, 1910-13, 1917-19, 1921-23 oraz 1924-25. I tak dnia 14 października roku 1909, po 322 dniach kierowania klubem, pierwsza kadencja Gampera się kończy, jednak nadal pozostaje on w zarządzie klubu. Na drugą kadencję nie musi długo czekać. 17 listopada 1910 roku podczas zebrania zarządu w słynnej Moritz Cafe, członkowie zarządu na prezydenta Barçy wybierają ponownie Joana Gampera. Druga kadencja trwa do 30 czerwca 1913 i jest niesamowicie burzliwa. Już podczas sezonu 1910/11 Hans musi walczyć nie tylko z wewnętrznymi problemami klubu, ale również z niechęcią Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej do klubu z Katalonii. Kontrowersyjny jest również i następny sezon, w którym Gamper jest bliski rezygnacji, jednak ostatecznie pozostaje na stanowisku. Co więcej, Barcelona zdobywa nieoficjalne Mistrzostwo Hiszpanii oraz wygrywa Puchar Pirenejów. W latach 1912-13 nieporozumienia między Federacją Hiszpańską i Katalońską osiągają szczyt. Zniewagi ze strony obydwóch Federacji zmuszają FC Barcelonę do opuszczenia Związku. Pod koniec tego sezonu Hans Gamper rezygnuje ze stanowiska, zmęczony ciągłymi sporami. Jednak jego rozbrat z klubem nie trwa długo. 17 czerwca roku 1917 ponownie zostaje wybrany na prezydenta klubu, zaś jako cel stawia sobie zrekonstruowanie podniszczonego konfliktami klubu. Od razu podejmuje historyczną decyzję - pozyskuje Anglika, Jacka Greenwell’a. Tenże człowiek zostaje pierwszym profesjonalnym managerem Dumy Katalonii.

W roku 1919 Hans Gamper sprowadza do klubu dwóch zawodników, obecnie legendy klubu. Są to Ricardo Martínez Zamora i Josep Samitier. Jednak 19 czerwca tego samego roku, kolejne problemy nękające Blaugranę zmuszają Szwajcara do ustąpienia ze stanowiska. Dwa lata później, dnia 17 lipca 1921 roku, założyciel klubu zostaje jego prezydentem już czwarty raz. Ten właśnie sezon, 1921/22, jest jednym z najbardziej pamiętanych mimo upływu czasu przez sympatyków Barcelony. Obydwa mistrzostwa - nieoficjalne Hiszpanii i Katalonii - stają się udziałem klubu. Jednak wcześniej, 20 maja 1920 roku, oddany do użytku zostaje nowy stadion w Les Corts. W tamtym okresie Barcelona była najbogatszym klubem świata, również jej popularność na całej kuli ziemskiej rosła z dnia na dzień. Z końcem sezonu 1922/23 na całym świecie kibicowało FC Barcelonie już ponad 10 tysięcy ludzi. Wiadomo, że dziś może się to wydać śmiesznie małą liczbą, jednak w latach 20-tych był to naprawdę sukces. Jednakże, po kolejnych 742 dniach prezydentury Gamper ponownie opuszcza urząd. Po raz ostatni obejmuje go tuż przed obchodami Srebrnej Rocznicy, 1 czerwca 1924 roku. Jego panowanie łagodzi konflikty wewnątrz klubu i pozwala w spokoju świętować 25-lecie jego istnienia.

17 grudnia 1925 roku Gamper wraz z całym zarządem zostaje odsunięty od klubu przez ówczesnego dyktatora Hiszpanii Miguela Primo de Riverę za propagowanie katalońskiego nacjonalizmu. Kpiny pod adresem królewskiej parady przed jednym z meczów kończą się zamknięciem stadionu w Les Corts na całe 6 miesięcy. Po tych incydentach Joan Gamper pożegnał się z klubem, dla którego zrobił tyle, co nikt inny po nim w czasie długiej kariery, bez której Barcelona nie byłaby tym, czym jest teraz. Co więcej, Gamperowi nakazano opuścić Hiszpanię. Wrócił więc do ojczyzny, gdzie po okresie depresji popadł w personalne i finansowe kłopoty. Dnia 30 lipca 1930 roku Ojciec Barcelony, jak często się o nim mówi, popełnił samobójstwo. Na jego pogrzeb przybyły tłumy, które odzwierciedliły popularność zarówno Joana Gampera, jak i samej Barcelony.

W roku 1966 ówczesny prezydent FC Barcelony, Enric Llaudet, stworzył "Trofeo Joan Gamper", czyli turniej zorganizowany jako wspomnienie założyciela klubu. Odbywa się on przed sezonem, jako goście grają zaproszone przez klub drużyny. Jednak obecnie ów turniej traktowany jest raczej jako przetarcie drużyny przed nadchodzącym sezonem. Klub przyznał Gamperowi na zawsze numer jego karty członkowskiej, a w dystrykcie Les Corts istnieje ulica nazwana na jego cześć "Calle de Joan Gamper." W roku 2002 klub uświęcił 125-cio-lecie urodzin swojego założyciela. Dwa lata później szwajcarski koncern ubezpieczeniowy Winterthur, który łączony jest z Barceloną od roku 1910, został sponsorem koszykarskiej sekcji klubu. Na koszulkach zawodników widnieje napis upamiętniający rodzinne miasto Hansa Gampera, a nazwa sekcji brzmi Winterthur FCB. Prawdopodobnie wielosekcyjność klubu jest swoistą personifikacją Hansa i najlepszym hołdem dla tego wspaniałego człowieka i wszechstronnie utalentowanego sportowca.

Dziś Barcelona to więcej niż zwykły klub piłkarski. Drużyna promuje różnego typu sporty. Posiada sekcje rugby, biegania, kolarstwa, golfa i tenisa - oczywiście to wszystko w hołdzie Gamperowi. Co więcej, Barcelona ma również sekcje koszykówki, piłki ręcznej, hokeja na trawie, piłki nożnej halowej, kobiecego futbolu, siatkówki i koszykówki. Przez wszystkie lata swojego istnienia, Barça miała także sekcję hokeja na lodzie oraz drużynę futbolu amerykańskiego o nazwie FC Barcelona Dragons. I to wszystko dzięki jednemu człowiekowi.