Następny mecz:  Barcelona  -  Sevilla     ·  Sobota, 20 października 20:45  ·  9. kolejka La Liga Canal + Sport 2   ·  Kolejne mecze   ·  Terminarz

Narcís de Carreras i Guiteras

Retrato de Narcís de Carreras 1968-1969

Narcís de Carreras został wybrany na stanowisko prezydenta FC Barcelony 17 stycznia 1961 poprzez aklamację.

To jemu przypisuje się frazę "Barça to więcej niż klub", której miał użyć podczas przemówienia inauguracyjnego. Był znaną osobistością w Katalonii. Zaangażowany w politykę, wyznawca idei demokratycznych i liberalnych, zasiadał w zarządzie Barcelony za kadencji Montala i Enrica Martí. Odegrał znaczącą rolę podczas "afery Di Stéfano", choć jego wpływy nie okazały sie wystarczające, by zapobiec niekorzystnym dla Barçy rozstrzygnięciom. Po dymisji Martíego zamierzał wystartować w wyborach, jednak zapobiegła temu interwencja Falangi.

Obejmując stanowisko prezydenta Carreras miał zamiar skomponować zarząd złożony z przedstawicieli różnych frakcji, które wytworzyły się w obrębie klubu. Jednak, mimo iż jego założenia były słuszne, doprowadziły one do wewnętrznych podziałów w obrębie zarządu. Sezon 1968/69 poddano ostrej krytyce ze względu na zatrudnienie w roli trenera Helenio Herrery. Wcześniej szkoleniowcem Barçy był Salvador Artigas, który spodziewał się przedłużenia kontraktu z klubem. Mimo to, na dodatek w momencie, gdy Barça znajdowała się na tournée w Ameryce, na posiedzeniu zarządu podjęto dyskusję o zatrudnieniu Helenio Herrery. Przeprowadzono głosowanie, podczas którego 11 członków zarządu oddało głos za, zaś 7 przeciwko nowemu kandydatowi na trenera. Sprowadzenie Herrery oznaczało automatyczne zarwanie kontraktu Artigasa.

W trybie natychmiastowym trzech przedstawicieli zarządu udało się do Włoch, by rozpocząć negocjacje z Helenio Herrerą. Argentyński szkoleniowiec przyjął propozycję Barçy. Porozumienie, które zawarł z klubem stwierdzało, że będzie zarabiać ponad dwukrotnie więcej, niż wynosiła pensja Artigasa. Wywarło to znaczący kondycję finansową klubu i podzieliło kibiców do tego stopnia, że w ostateczności zarząd zrezygnował z zatrudnienia Herrery i znów podpisał kontrakt z Salvadorem Artigasem. 

Carreras w całej tej sprawie odegrał bardzo niefortunną rolę, ponieważ w krytycznym momencie negocjacji opuścił Barceloną, udając się na posiedzenie komitetu organizacyjnego Pucharu Miast Targowych, zorganizowane w Budapeszcie. Co więcej całą odpowiedzialność złożył na barki wiceprezydenta, Pere Bareta, co poważnie podważyło jego autorytet i przyczyniło się do licznych apeli o jego dymisję. Ostatecznie Carreras ustąpił ze stanowiska 18 grudnia 1969 roku.